ΟΙ ΚΟΙΝΩΝΙΕΣ ΠΟΥ ΤΟΛΜΟΥΝ, ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΕΣ ΠΟΥ ΠΕΤΥΧΑΙΝΟΥΝ…
Τρίτη, 01 Απριλίου 2008 00:00
ΟΙ ΚΟΙΝΩΝΙΕΣ ΠΟΥ ΤΟΛΜΟΥΝ, ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΕΣ ΠΟΥ ΠΕΤΥΧΑΙΝΟΥΝ…
Του Γιώργου Νούτσου
Δημάρχου Γρεβενών
Γρεβενά 8 Ιανουαρίου 2007
Μετά από ένα χρόνο στη διαχείριση των δημοτικών πραγμάτων, είμαι σήμερα σε θέση να ισχυριστώ, πως για να αποδώσει έργο μια πολιτική ή για να υλοποιηθεί ένας στρατηγικός σχεδιασμός με επιτυχία, απαιτείται απαραίτητα να υπάρχει η αποδοχή και στήριξη της τοπικής κοινωνίας.
Κατά κανόνα η αποδοχή αυτή υπάρχει, διότι τα τοπικά ζητήματα είναι τέτοια από τη φύση τους, που και συσπειρώνουν και ομογενοποιούν τη στάση των τοπικών κοινωνιών. Δεν υπάρχουν λοιπόν “έγχρωμα” τοπικά προβλήματα, που να παραπέμπουν σε πιθανές κομματικές διαφοροποιήσεις ή διαφορετικές ιδεολογικές αφετηρίες. Τα προβλήματα είναι κοινά, επηρεάζουν όλους ανεξαίρετα, ενώ η επίλυσή τους πρέπει να περνά απαρέγκλιτα μέσα από την εξυπηρέτηση του καλώς νοούμενου συμφέροντος των πολλών. Αν κάποιος διεξοδικά παρακολουθήσει το κοντινό και απώτερο παρελθόν, θα αντιληφθεί πως μετρημένα στα δάχτυλα είναι εκείνα τα ζητήματα που ξεσήκωσαν, κινητοποίησαν και εν τέλει διαφοροποίησαν τη στάση των πολιτών από εκείνη της τοπικής εξουσίας.
Γεννάται λοιπόν μια σειρά ερωτημάτων, που κρίνω απαραίτητο να καταθέσω, ώστε να γίνει αντιληπτό, τι είναι τελικά αυτό, που δημιουργεί αυτή τη διαφοροποίηση…
- Είναι μήπως η ελλιπής πληροφόρηση που παρέχεται στους πολίτες;
- Είναι η στρεβλή αντίληψη για το “καλώς νοούμενο συμφέρον της κοινωνίας των πολιτών”, των κρατούντων;
- Είναι μήπως η μονοπώληση της άποψης της κοινωνίας από οργανωμένες δομές της, έστω και μειοψηφικές;
- Είναι η αυτοκαταστροφική και κατ επέκταση πολιτικά και εκλογικά μαζοχιστική στάση – μιας και έρχεται σε αντίθεση με μερίδα των πολιτών – των τοπικών αρχών;
- Είναι μήπως η στείρα αντιπολιτευτική αντίληψη κομματικών μηχανισμών, που τείνουν να εκμεταλλευτούν τα πάντα, στο όνομα του κομματικού οφέλους;
- Είναι ο φόβος για το απαιτητικό και το καινούργιο, που ανοίγεται μπροστά μας και μας καλεί να το ακολουθήσουμε;
- Ή είναι τέλος η απέλπιδα προσπάθεια κάποιων να συντηρήσουν συσχετισμούς και να εκμεταλλευτούν καταστάσεις, προς ίδιον μόνο όφελος, κόντρα όμως στο όφελος της τοπικής κοινωνίας στο σύνολό της;
Είναι σίγουρο, πως δεν υπάρχει μια ενιαία απάντηση στα ερωτήματα αυτά. Το στοιχείο του υποκειμενισμού είναι ούτως ή άλλως ισχυρό και ωθεί τον καθένα να δώσει τη δική του απάντηση. Αυτό όμως, που με την κατάθεση των ερωτημάτων μου επιδιώκω, είναι να προβληματίσω και να κινητοποιήσω δημιουργικά τη σκέψη, αλλά πολύ περισσότερο την κρίση όσων διαβάζουν αυτές τις γραμμές.
Ένα θέμα μάλιστα, που έντονα μονοπώλησε λίγο καιρό πριν το ενδιαφέρον της τοπικής μας κοινωνίας – αυτό της δημιουργίας 400 και πλέον υπόγειων χώρων στάθμευσης, νέου Δημοτικού Μεγάρου και ενός εμπορικού πολυχώρου με τη διαδικασία της Σύμπραξης Δημόσιου και Ιδιωτικού Τομέα (ΣΔΙΤ) – ίσως προσφέρεται σαν ένα καλό σενάριο, σαν μια καλή “υπόθεση εργασίας”, για τον καθένα από μας, να προβληματιστεί, να αντικειμενικοποιήσει την κρίση του και εν τέλει να αξιολογήσει τη στάση και τους χειρισμούς όλων μας, στο θέμα αυτό.
Ευθύνη κάθε τοπικής αρχής είναι να συνδιαλέγεται με τους πολίτες, μαζί τους να διαμορφώνει την ατζέντα και να προχωρεί στην υλοποίηση των πολιτικών της. Αν μάλιστα κάποια στιγμή αδυνατεί, για τον όποιο λόγο, να το καταφέρει, έχει ηθική και πολιτική υποχρέωση να ξαναπροσπαθεί, αναγνωρίζοντας τυχόν παραλείψεις, διορθώνοντας διαχειριστικά λάθη, ενημερώνοντας καλύτερα και πληρέστερα τους πολίτες, αναζητώντας εναλλακτικές λύσεις και πρόσθετα επιχειρήματα.
Πιστεύω βαθιά, πως η κοινωνία μας είναι ώριμη και τολμηρή. Πολύ πιο ώριμη και πολύ πιο τολμηρή απ όσο κάποιοι θέλουν να την εμφανίσουν. Τόσο ώριμη και τολμηρή, που μπορεί εύκολα να ξεπεράσει δισταγμούς, εμπόδια, φοβίες, χειραγωγήσεις και να αναλάβει τις δικές της πρωτοβουλίες. Είναι η εικόνα μιας κοινωνίας που θέλει να πετύχει και μας το φωνάζει. Που αναζητά την ανάπτυξη και μέσα από αυτή καλύτερες μέρες για όλους. Που αντιδρά θετικά στο καινούργιο και το εκμεταλλεύεται. Είναι όμως και μια κοινωνία που οι φωνές της πνίγηκαν στις οργανωμένες αντιδράσεις, που δίστασε, που δεν εκφράστηκε όταν έπρεπε και που τώρα το μετάνιωσε.
Εμείς, πιστοί στη βασική μας δέσμευση, για έναν ανοιχτό, άδολο και δημιουργικό δίαυλο επικοινωνίας με την τοπική κοινωνία, δεν σταματάμε να συζητάμε, να ανησυχούμε, να προβληματιζόμαστε, να αναζητούμε λύσεις. Σ αυτή μας την προσπάθεια, θέλουμε τους πολίτες κοντά μας, δίπλα μας. Με τεκμηριωμένη άποψη, με θέσεις, με φωνή που δημόσια και θαρρετά θα εκφράζεται. Είναι η συνταγή μιας κοινωνίας, που τολμά, συγκρούεται και τελικά, πετυχαίνει.
 Παλαιοντολογικό Μουσείο Μηλιάς |
 Χιονοδρομικό Βασιλίτσας |
|
|
