ΕΘΝΙΚΕΣ ΕΚΛΟΓΕΣ & ΑΥΤΟΔΙΟΙΚΗΣΗ…ΒΙΟΙ ΠΑΡΑΛΛΗΛΟΙ

ΕΘΝΙΚΕΣ ΕΚΛΟΓΕΣ & ΑΥΤΟΔΙΟΙΚΗΣΗ…ΒΙΟΙ ΠΑΡΑΛΛΗΛΟΙ

Γρεβενά 25 Αυγούστου 2007

Ήδη έχει καθοριστεί η ημερομηνία των εκλογών… 16 Σεπτεμβρίου 2007. Μια ημερομηνία κρίσιμη τόσο για τη χώρα, όσο βέβαια και για την πορεία της Αυτοδιοίκησης, την οποία εδώ και αρκετά χρόνια υπηρετώ.

Όλοι μας, είτε μέσα από τον θεσμικό μας ρόλο, είτε με την ιδιότητά μας ως ενεργών πολιτών, που ανησυχούν και προβληματίζονται για τη ζωή τους, το περιβάλλον στο οποίο ζουν, τον κόσμο που πρόκειται να κληροδοτήσουν στα παιδιά και στα εγγόνια τους, περιμένουμε κάτι καλύτερο να προκύψει από αυτή τη διαδικασία.

Μας δίνεται η δυνατότητα να αξιολογήσουμε, αν, αυτά που κάποτε μας υποσχέθηκαν, έγιναν πράξη. Αν η Νέα Διακυβέρνηση προσπάθησε και πολύ περισσότερο αν έφερε τα επιδιωκόμενα αποτελέσματα. Αν κατάφερε να εμφυσήσει στον πολίτη μια άλλη αντίληψη για την πολιτική και τους πολιτικούς. Αν, τέλος, έπεισε, πως όταν τα έργα και οι παρεμβάσεις σφραγίζουν μια πολιτική, τότε τα πολλά λόγια περισσεύουν.

Κρίνοντας, αξιολογώντας και καταλήγοντας στην κρίση μου για όλα τα παραπάνω, θα έλεγα πως τελικά, καλά τα πήγε. Με την καταλυτική βελτίωση όλων σχεδόν των δεικτών στην οικονομία, στον τουρισμό, στις εξαγωγές, στην απασχόληση, στην ανάπτυξη, στις υποδομές, στην απορρόφηση κονδυλίων, στην καταπολέμηση της φτώχιας απέδειξε του λόγου το αληθές. Έδειξε την επιβαλλόμενη σοβαρότητα, έδειξε δυναμισμό, αξιοποίησε στελέχη με εμπειρία αλλά και φρεσκάδα, υιοθέτησε πρωτοποριακές πολιτικές, τόλμησε. Σίγουρα τα αποτελέσματα θα μπορούσαν να ήταν καλύτερα. Σίγουρα δεν επιτεύχθηκε το μέγιστο των στόχων. Σίγουρα πολλά περισσότερα θα μπορούσαν να είχαν γίνει. Όμως όταν κινείσαι σ ένα περίπλοκο, ανταγωνιστικό και εν πολλοίς αλληλοεξαρτώμενο διεθνές περιβάλλον, με μια δυσμενή διοικητική και οικονομική παρακαταθήκη απ το παρελθόν, με μια αντιπολίτευση  στείρα και ακραία στον αντιπολιτευτικό της λόγο, τότε σίγουρα θα πρέπει να αντιμετωπίζεσαι από τους πολίτες με τρόπο, που και την κριτική τους διάθεση θα αμβλύνει και την ανοχή τους θα αυξάνει και την υπομονή τους θα γιγαντώνει και την πίστη τους για μια ακόμα καλύτερη συνέχεια τα χρόνια που ακολουθούν, θα κάνει πιο ισχυρή.

Θεωρώ πως αυτό οι πολίτες το έχουν αντιληφθεί. Θεωρώ επίσης δεδομένο, πως έχουν τη διάθεση να δώσουν μια ακόμα ευκαιρία στη Νέα Διακυβέρνηση να ολοκληρώσει τους στόχους και τις πολιτικές της. Οι προσωπικές πικρίες, που λογικό είναι να υπάρχουν, τη χρονική αυτή συγκυρία καταλαγιάζουν. Οι πολίτες κρίνουν με την ψυχρή λογική της σύγκρισης και του αποτελέσματος. Το αποτέλεσμα της σύγκρισης αυτής προκύπτει αβίαστα. Και δεν είναι άλλο από την απόφαση των πολιτών, να εμπιστευτούν για μια ακόμα τετραετία τη Νέα Δημοκρατία και τον Κώστα Καραμανλή.

Βέβαια, αυτό που κύρια ενδιαφέρει, είναι το κατά πόσο οι επερχόμενες Εθνικές εκλογές επηρεάζουν το δικό μας ρόλο ως Δημάρχων και συνολικά την θετική ή αρνητική πορεία της Αυτοδιοίκησης. Είναι σίγουρο, πως η Τοπική Αυτοδιοίκηση διαρκώς εξελίσσεται, αλλά χρειάζεται πολλά ακόμα να γίνουν, ώστε να καταστεί θεσμός ικανός να ανταποκριθεί στην δύσκολη και απαιτητική αποστολή του. Ένας θεσμός, που έτσι ή αλλιώς εμπλέκεται με άμεσο τρόπο σε κάθε εκλογική αναμέτρηση με ζητούμενο την ανάδειξη κυβέρνησης. Ένας θεσμός, που ουσιαστικά επηρεάζει την έκβαση ενός τέτοιου αγώνα, αλλά και που ουσιαστικά επηρεάζεται από το αποτέλεσμα του.

Η προσπάθεια, που λίγα χρόνια πριν ξεκίνησε, για τη μετεξέλιξη της αυτοδιοίκησης και την προσαρμογή της στα νέα Ευρωπαϊκά δεδομένα, μέσα από την εφαρμογή του πρώτου Καποδίστρια, ελάχιστα μόνο απέδωσε. Οι συνενώσεις που αποφασίστηκαν, υπήρξαν άτολμες, τα κριτήρια που ελήφθησαν υπόψη κάθε άλλο παρά υπηρετούσαν τις ανάγκες των τοπικών κοινωνιών, τα κίνητρα που δόθηκαν πενιχρά, ενώ η στήριξη των νέων Καποδιστριακών μονάδων σε έμψυχο υλικό και υλικοτεχνικά μέσα τις καθιστούσε ανίκανες να ανταποκριθούν στο εύρος των νέων αναγκών.

Η κατάσταση, ευτυχώς, με τη συνδρομή της Νέας Διακυβέρνησης, που προέκυψε στις Εθνικές εκλογές του 2004, βελτιώθηκε σημαντικά. Η ψήφιση του νέου Κώδικα Δήμων και Κοινοτήτων συνέβαλε στον εκσυγχρονισμό του θεσμικού πλαισίου λειτουργίας των ΟΤΑ, ενώ η άρση της παρακράτησης των θεσμοθετημένων πόρων, που μέχρι τότε συντελούνταν, η συνεπής καταβολή των υποχρεώσεων της Κεντρικής Διοίκησης προς τους ΟΤΑ και η σταδιακή εξόφληση των οφειλομένων, αποκατέστησε την αδικία και συνέβαλε στην οικονομική ενίσχυση τους.

Παρ όλα αυτά όμως, τα προβλήματα εξακολουθούν να υφίστανται. Οι απαιτήσεις του ΕΣΠΑ 2007-2013 καθιστούν ακόμη πιο επιτακτική την επίλυσή τους. Η ανάγκη για όλο και μεγαλύτερη μεταφορά αρμοδιοτήτων από την Κεντρική Διοίκηση στους ΟΤΑ, αλλά και πόρων για να τις ασκήσουν, φαντάζει επίσης επιτακτική. Η πολιτική περαιτέρω μεγέθυνσης, οργάνωσης, οικονομικής και λειτουργικής αυτοτέλειας των αυτοδιοικητικών μονάδων αποτελεί μοναδική πολιτική επιλογή, πράγμα που ο Κώστας Καραμανλής δείχνει να έχει απόλυτα κατανοήσει. Δεν είναι τυχαίο άλλωστε, που σε όλη τη διάρκεια, τόσο του προσυνεδριακού διαλόγου, όσο και της προεκλογικής περιόδου, έχει αναγάγει την ανάγκη της αναδιάρθρωσης της Διοικητικής δομής της χώρας σε μείζον πολιτικό και αναπτυξιακό στόχο και στοίχημα, για την νέα τετραετία που σε λίγες μόνο μέρες ξεκινά. Οι λιγότεροι σε αριθμό αλλά αξιοπρεπείς σε μέγεθος και οργάνωση Δήμοι, Νομαρχίες και Περιφέρειες, αλλάζουν - και το πιστεύω ακράδαντα -  όχι μόνο το μέγεθος, αλλά κυρίως την αποτελεσματικότητά τους προς όφελος των τοπικών κοινωνιών, των ίδιων των πολιτών, της χώρας ολόκληρης.

Για μας τους αυτοδιοικητικούς, αν κάτι κρίνεται σ αυτές τις εκλογές, είναι κυρίως η δυνατότητά μας να ανταποκριθούμε με επάρκεια στον έτσι κι αλλιώς δύσκολο και απαιτητικό ρόλο μας. Ας αναζητήσουμε λοιπόν τα ερείσματα εκεί όπου πραγματικά πιστεύουμε ότι υπάρχουν. Ας εμπιστευτούμε εκείνους, που – στο μέτρο του δυνατού – εκφράζουν με συνέπεια και σταθερότητα θέσεις, που υπηρετούν την Αυτοδιοίκηση και τις αναπτυξιακές της δυνατότητες. Ας στηρίξουμε έμπρακτα την προοπτική να καταστεί η αυτοδιοίκηση πυλώνας ανάπτυξης και μακρόπνοης προοπτικής για τον τόπο και τους ανθρώπους του, μια προοπτική που σίγουρα εγγυάται η ειλικρίνεια, η πραγματική θέληση και η συνεπής στάση του Κώστα Καραμανλή.